وحید قرایی- ماجرای پخش فیلم مراسم ازدواج موقت یک دختر بچه کم سن و سال با یک پسر جوان سوژه دیگری برای جلب توجه جامعه ایرانی شد.

جلب توجه مجدد به موضوعی که نه اولین مورد آن است و نه آخرین مورد آن که موارد مشابه بسیاری بدون پخش فیلم های آن اتفاق می افتد و به واکنش اجتماعی نمی رسد. اما سوال اساسی این است که در چنین مواردی تلاش برای تغییر و اصلاح قوانین ارجحیت دارد یا تلاش برای تغییر فرهنگ و دیدگاه ها نسبت به این موضوع؟ در حقیقت در چنین مواردی، در صورتی که خواست و ذائقه ای وجود داشته باشد اجرای بهترین قوانین هم عده ای را به دور زدن قانون وا می دارد و گذر از تحکم قانونی به هر شکل. اما با یک خواست عمومی برای تغییر، اتفاقات بزرگتری شکل می گیرد. نکته خوشایند در این ماجرا واکنش های منفی عمومی به این موضوع و خواست اکثریت قاطع جامعه برای برخورد با این ماجرا بود. قطعا همانطور که دیده و شنیده اید با همین قوانین جاری و ساری فعلی نیز با موضوع برخورد و اقداماتی صورت گرفت، اما مهمتر از قوانین وضع شده خواست عمومی و واکنش منفی افکار عمومی ست. تصور کنید در سال های گذشته مواردی اینچنین با بازتاب منفی زیادی روبرو نمی شد و در نسل های گذشته آمار دختران کم سن و سالی که به عقد مردان در می آمده اند بیشتر بوده چرا که واکنش عمومی به این موضوع حداقلی بوده است و شاید برای بسیاری یک اتفاق خوشایند نیز تلقی می شده است. می خواهم بگویم باید همین واکنش قاطع را که با یاری رسانه های در دست و در دسترس امکان پذیر شده را به فال نیک گرفت. واکنشی که باعث می شود سیستم قضایی نیز با این واکنش همنوا شود در مدتی کوتاه تصمیمی بگیرد که پاسخی به خواست افکار عمومی ست. چنین روندهایی قطعا در آینده شکل بهتری به جامعه در حال گذار ما خواهد داد. قطعا قانونگذار نیز تلاش می کند با خواست عمومی همنواتر باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *